Door:  Harry Starink Een plaats als Silvolde mag zich gelukkig prijzen de beschikking te hebben over meerdere muziekverenigingen. Naast "Excelsior" en de schutterij "Willem Tell" is "St. Radboud" onder de bezielende leiding van een energiek bestuur met Tonny Geerts als voorzitter uitgegroeid tot een corps met over de 100 muzikanten. Een muziekvereniging om trots op te zijn. Het is echter niet altijd zo voorspoedig gegaan, het voortbestaan van St. Radboud heeft vaak aan een zijden draadje gehangen. Helaas is er over de eerste 15 jaar van haar bestaan niet zoveel bekend maar volgens aantekeningen in het oudst aanwezige notulenboek moet de vereniging opgericht zijn in maart 1922, ontstaan uit een propagandaclub, waarin o.a. zitting hadden de heren J. Konink, J. Veenhuizen en Arn. Pierik. De eerste dirigent was Frits Löwenthal en als adviseur, reparateur en leverancier van instrumenten trad een zekere Louis Jansen op. Met inferieure instrumenten, die overgenomen waren van een muziekvereniging die reeds lang ter ziele was gegaan, werden direct al prijzen behaald, en het eerste bestuur dat bestond uit personen met nu nog bekende Silvoldse namen zoals: Arie v/d Kemp voorzitter, Fr. Oostendorp secretaris, W. Gries penningmeester, J. Pelgrim en G. Rademaker. St. Radboud meldt zich na enkele jaren al aan voor het lidmaatschap van de Ned. Federatie van Muziekverenigingen. In gesprekken over vroeger komen wel steeds dezelfde namen naar voren, een naam als Piet Gorter op de grote trom of Bertus Schwartz als tamboer en Johan Pelgrim met de grote bashoorn. Wat opvalt is dat bij St. Radboud altijd families domineerden. Was dat in de beginjaren de familie Gries met als leden: Willem, Bernard, Thee en Jan, werd deze dominantie later overgenomen door de familie Schreur met Jan, Marinus, Thee, Giek en Wim als duidelijk aanwezige muzikanten. In 1924 nam men voor het eerst deel aan een concours in Arnhem alwaar de 3e prijs behaald werd in de afdeling 4 en nog geen 2 jaar later promoveerde het corps naar de 3e afdeling door in Eibergen op een concours de eerste prijs in de wacht te slepen. Promotie naar de 2e afdeling vond plaats op een concours in 1927 te Ulft waarna verblijf in de tweede afdeling geconsolideerd werd tot en met 1934 waar men in Zevenaar nog een 2e prijs in die afdeling wist te behalen. 1936 was een rampjaar, er was geen geld en geen animo meer alsook werden er geen repetities meer gehouden. Silvolde vond dat jammer en na overleg werd door de heren H. Kunst en Fr. Heyming besloten voor 14 september 1936 een vergadering uit te schrijven met als onderwerp "Bespreking muziekvereniging". Naast deze twee heren waren verder aanwezig: J. Bongers, B. Oostendorp, Th. en H. Jaartsveld, G. Pierik, A. Bieleveldt, G., J., en H. ten Have, J. Gerritsen, J. Veenhuizen, M. en W. Borggreven, B. Welling, G. Jansen, J. Miedema, E. Kolks en G. van Wezel. Er werd de algemene wens uitgesproken om een aktie voor heroprichting en via een fancy fair werden gelden bijeengebracht zodat Frits Löwenthal de dirigeerstok weer ter hand kon nemen. Tijdens de oorlog heeft St. Radboud 5 jaar stil gelegen maar in 1946 werd nog steeds onder leiding van dezelfde dirigent een 1e prijs behaald in Didam met als gevolg promotie naar de 1e afdeling. Voorjaar 1948 werd in Laag Soeren een 2e prijs behaald met 96 punten en aangemoedigd door dit succes werd er 6 weken flink gerepeteerd zodat op een concours te Doetinchem gepromoveerd kon worden naar de afdeling uitmuntendheid. Handhaving bleek muzikaal echter moeilijk en na een kritisch juryverslag op een concours in Borculo werd door de corpsleden en het bestuur met de heer Löwenthal gesproken over zijn inmiddels al 27 jaar durende dirigentschap. Frits Löwenthal nam ontslag, werd met algemene stemmen tot erelid benoemd en de heer Rouwenhorst uit Zutphen volgde hem als dirigent op welke functie hij bekleedde tot 1951. Op wens van het corps werd het bestuur van St. Radboud in 1951 uit de actieve leden gevormd, echter zonder succes want uit het jaarverslag 1951-52 blijkt dat het repetitiebezoek sterk achteruit ging, van een deelname aan een concours dus geen sprake kon zijn, en een mineurstemming alom aanwezig was. De heer H. Kunst heeft toen eind 1952 de knoop weer eens doorgehakt en na overleg met het bestuur ook weer bestuursleden, als aanvulling, van buiten het corps gevraagd. Aan het belang voor Silvolde van een goed functionerende muziekvereniging werd gehoor gegeven want zonder ruggespraak gaven Antoon Knikkink, Th. Gerritsen, Stef van der Kemp en Harry Starink hetzelfde antwoord; "Als zij het doen, dan doe ik het ook". De nieuwe voorzitter de heer Knikkink vormde samen met de heer Gerritsen het presidium. Om de repetities wat aantrekkelijker te maken werd besloten een uitvoering te geven met balavond voor ereleden, donateurs, begunstigers en leden. Dat de heer Rouwenhorst dirigent geweest was van een militaire kapel en zodoende meer verstand had van marsmuziek dan inzicht in concertstukken bleek uit het zeer kritische verslag van een concours in 1953 alwaar dan ook slechts de 3e prijs werd behaald. De dirigent werd vervolgens bedankt en opgevolgd door de heer E.J. Donderwinkel uit Leuvenheim. Het jaar 1953 werd afgesloten met een nadelig saldo van fl. 153,00 en men besloot in 1954 verschillende akties te houden om de kas te spekken. Een voetbalwedstrijd, een loterij, een schietconcours, een biljartwedstrijd en een fancy fair brachten totaal fl. 2300,00 op waarmee niet alleen het tekort kon worden weggewerkt maar ook 2 nieuwe pistons en 3 nieuwe bugels konden worden aangeschaft. Ook werd er in 1954 een blokfluitclub opgericht waaraan 30 jongens deelnamen. Wegens het overlijden van pastoor Ahsmann, die beschermheer van de muziekvereniging was, werd op 9 juli 1954 de heer H. Kunst tot beschermheer benoemd. Wegens benoeming als vaste muziekleraar, vertrok de heer Donderwinkel eind 1954 als dirigent; een groot verlies. De vakature werd ingevuld door de heer Besseling uit Dieren welke deze functie, niet geheel kritiekloos, bekleedde tot 1957 toen er een dirigentenwissel plaatsvond en de heer Donderwinkel weer beschikbaar was en terugkeerde bij St. Radboud. Op een concours in Colmschate werd in 1955 een 1e prijs behaald met 108 punten. St. Radboud was toe aan nieuwe instrumenten, vervanging en uitbreiding, en door de opbrengst van een bliksemloterij alsook een voordelig kassaldo en een afgesloten lening van ƒ 2500,00 bij de Rabobank konden in 1955/56 maar liefst 10 nieuwe instrumenten aangeschaft worden. In april 1957 werd op gepaste wijze het 35-jarig bestaan herdacht en eind augustus werd op sportpark "de Munsterman" een muziekconcours georganiseerd. Iets wat St. Radboud helaas altijd heeft tegen gezeten is het weer, zo ook toen, het regende, net iets teveel zodat de publieke belangstelling tegenviel, en net iets te weinig om een beroep te kunnen doen op de afgesloten regenverzekering. In 1958 werd samen met het Ettens Mannenkoor een uitvoering gegeven wat een groot succes werd mede door het optreden van de jonge blokfluitclub onder leiding van de heer Koolenbrander. Voor de technische bekwaamheid werden vervolgens enkele leden ingeschakeld bij de leerlingenopleiding. Dankzij de aktiviteiten van een kommissie en geldelijke steun van veel Silvoldenaren konden in 1961 uniformen aan het corps overgedragen worden Tevens werd gestart met een instrumentenfonds om de toen nog fanfare om te zetten in een harmonie waarvoor nieuwe instrumenten noodzakelijk waren. Ook werd de bestuurlijke structuur veranderd en werd er weer een dagelijks bestuur gevormd uit de corpsleden met de oude, niet onder corpsleden vallende, bestuursleden als een soort raad van toezicht. Voorzitter werd de heer Th. Geerts die echter al snel opgevolgd werd door de heer Gregoor, J. Striekwold werd secretaris en de heer J. Wiegers penningmeester. Verdere bestuursleden waren de heer G. Rademaker en Th. Schreur.  In de vorige aflevering waren we gebleven bij de wijziging van de bestuursstructuur door het kiezen van een dagelijks bestuur uit de corpsleden om zodoende een beter contact te bevorderen met het corps.De heer Thé Geerts  aanvaardde het voorzitterschap. In 1967 werd voor het eerst een buitenlands uitstapje gemaakt naar Isselburg.  Dit werd door de leden en de dirigent, als ook door de bevolking van Isselburg zeer op prijs gesteld. Dirigent Donderwinkel was zelfs zo tevreden dat hij het corps een mars aanbood, genoemd "De gouden plak". Op 27-28 en 29 sept.1968 werd een groot Federatief muziekconcours georganiseerd in de Sporthal. De akoestiek van de hal bleek heel goed te zijn en daardoor slaagde het concours buitengewoon goed. Voor de vereniging was het concours ook een financieel  succes. In 1969 werd besloten het bestuur uit te breiden tot 11 leden, zodat er meer voorstellen over te houden activiteiten uit de leden zouden komen en het comité van Bijstand wat te ontlasten. Hierin werden de volgende leden gekozen: Gerard Gregoor, Tonnie Geerts, Anneke Hoogenboom, Henny Overgoor, Liesbeth Peters, Willem Vermeulen en Marc Willemsen. In 1972 nam Gerard Gregoor het voorzittersschap van Thé Geerts over en Theo van der Lee volgde de heer Jan Striekwold  als secretaris op. Thé en Jan bleven wel als bestuurslid functioneren. Het jaar 1972 werd uitgeroepen tot jubeljaar i.v.m. het 50 jarig bestaan van St. Radboud. Hierom werd ook de jaarlijkse uitvoering op 25 maart gegeven met medewerking van de corpsen waarvan de heer Donderwinkel dirigent was. Op 15 april werd een gezellige dag gehouden voor alle leden met hun dames. Eerst werd een bezoek gebracht aan de Safari in Arnhem, en na terugkomst werd in zaal Kolks genoten van spelletjes en een lekker diner. In verband met de omzetting van de vereniging naar Harmonie werd een beroep gedaan op alle inwoners om dit financieel rond te krijgen. De kosten van de omzetting  bedroegen ± ƒ 23.000,--.  Hiervoor werd door het Anjerfonds een subsidie van ƒ 3.500,-- verleend. In 1973 vertrok G. Gregoor naar Lichtenvoorde en werd hij als voorzitter opgevolgd door Tonnie Geerts en nam Thea Pelgrim het secretariaat van  Th. van der Lee  over. 26 febr.1974 overleed de heer Stef v,d.Kemp, een der heroprichters van de vereniging en sinds eind 1952 een stuwende kracht.  Dit was voor de vereniging een groot verlies. Hij was na het overlijden van de heer H.Kunst beschermheer van de vereniging geworden.  Als zodanig werd hij opgevolgd door zijn vrouw M.v.d.Kemp - Borkus.  Zij had hem steeds gesteund in zijn werk voor St. Radboud en was dus met de hele gang van zaken op de hoogte. 15 april 1975 was Thea Pelgrim aftredend als secretaris  en werd opgevolgd door Leo Haakshorst en werd Paul Buiting als bestuurslid gekozen. Er waren toen voor concertmuziek 39 muzikanten die bij optochten door 8 tamboers werden vergezeld. Op 15 en 16 okt. 1976 werd in de Sporthal een federatief muziekconcours gehouden.  Het openings-concert op 15 okt. werd gegeven door niet minder dan het Ulfts Mannenkoor en door Fanfare Union uit Zelhem.  Beide tot over de landsgrenzen bekende verenigingen.  Dit concert was een groot succes en werd heel goed bezocht.  Het concours dat op verzoek van de Federatie slechts op 1 dag werd gehouden slaagde ook uitstekend, mede door het goede klankgehalte in de Sporthal. Ook financieel was het een succes, want we konden daardoor nieuwe instrumenten kopen voor de omzetting tot harmonie en de uniformen laten veranderen voor uitbreiding van het corps. Op de ledenvergadering van 8 februari 1977 werden tot bestuurslid gekozen Wilma Roes en Annet Reusen, terwijl Jan Schreur herkozen werd. Het ledental bedroeg toen 55 en het aantal leerlingen op een instrument was nog eens 21 met nog 49 leerlingen op de blokfluitclub. Op 27 maart 1977 bestond de Harmonie St. Radboud 55 jaar en daarom werd de jaarlijkse uitvoering weer gegeven met medewerking van de corpsen o.l.v. de heer Donderwinkel. Op 26 en 27 oktober 1979 werd in zaal Kolks een grote veiling gehouden van door de inwoners van Silvolde beschikbaar gestelde goederen. De grote animator hiervan was Ben Willemsen , bijgestaan door Joop ten Have (boer), Joop ten Have (schilder), Bob Timmer, Tonnie Geerts en Jan Wiegers. De catalogus vermeldde 700 te verkopen nummers.  De veiling werd een geweldig succes en mede daardoor kon St. Radboud haar instrumenten- en uniformfonds realiseren. Op 1 jan. 1980 was het aantal leden  tot 152 gestegen. Muzikanten en tamboers 67 en  85 leerlingen, waarvan 18 de  tamboers-opleiding volgden. Op 29 jan. 1980 traden Annet Roes, Theo Pelgrim en Jan Schreur als bestuurslid af en hiervoor in de plaats werden  Annelies Alofs, Bennie Buiting en Maria Ebbers gekozen. In febr. 1981 kwam Ria Wolters- van Hal het bestuur versterken en José Holtus volgde in 1982 Bennie Buiting op. In 1986 waren er 2 mijlpalen: Jan Schreur vierde zijn 60 jarig jubileum en Thé Geerts werd Koninklijk onderscheiden. In 1988 komen er 10 nieuwe jeugdleden via de blokfluitclub in het grote corps.  Voorwaar een mooi succes voor de leden die de blokfluitclub leidden.  Verder had de blokfluitclub nog 27 leerlingen.        Op zondag 23 okt.1988 werd een bezoek gebracht aan het Ponypark in Slagharen. Ook werd in 1988 contact gelegd met het Shell orkest uit Vlaardingen om te komen tot een uitwisseling. Deze uitwisseling slaagde heel goed want St. Radboud en de Shell harmonie, o.l.v. oud Terborgenaar Van de Berg, lieten regelmatig in Rotterdam en Silvolde van zich horen. Op 3 april 1990 trad Ria Wolters af als bestuurslid en werd opgevolgd door Kees Jan Steverink.  Slot van het verhaal over St. Radboud. Dit was dan de geschiedenis van St. Radboud thans Harmonie St. Radboud, zoals wij die uit de beschikbare gegevens konden opmaken van 1922 tot 1990. In het begin schreven wij al dat het voortbestaan van St. Radboud vaak aan een zijden draadje heeft  gehangen.  Dat is ook uit dit verhaal gebleken. Maar gelukkig waren er steeds weer dorpsgenoten bereid om te helpen om een ondergang te voorkomen. En met financiële steun van de bevolking werd de muziekvereniging weer nieuw leven ingeblazen. Een muziekvereniging is nu eenmaal een kostbare onderneming, maar dank zij de financiële steun van de bevolking, aangevuld met de jaarlijkse subsidie van de Gemeente Wisch en een maal in de 5 jaar een extra bijdrage van het Prins Bernhardfonds voor een bijzonder project, beschikt Silvolde nu met St. Radboud toch maar over een muziekvereniging waar we trots op  zijn.